Szkody osobowe polegają na uszkodzeniu i rozstroju zdrowia, a jak wiadomo jest to największe dobro człowieka. Kodeks cywilny na zasadzie art. 445 k.c.. reguluje i wymienia możliwości roszczeń w przypadku uszkodzenia ciała i rozstroju zdrowia osób poszkodowanych w wyniku wypadków komunikacyjnych w postaci zadośćuczynienia, które stanowi jednorazowe świadczenie odszkodowawcze.

Rodzaje roszczeń w przypadku uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia:

• Odszkodowanie jednorazowe ( art. 444§ 1 K.C. ) związane jest z pokryciem wszelkich kosztów, które wystąpiły w następstwie wypadku ( w tym rodzaju świadczeń zwrotu kosztów leczenia poszkodowany może zażądać z góry, lub po zakończonym leczeniu na podst. faktur lub rachunków w oryginale)

- koszty pobytu w szpitalu
- koszty nabycia leków i sprzętu rehabilitacyjnego
- koszty diet koniecznych po leczeniu szpitalnym i operacyjnym
- koszty dodatkowej opieki medycznej
- koszty przeszkolenia zawodowego
- koszty przejazdów osób najbliższych na konsultacje medyczne nawet odwiedziny
- koszty konsultacji wybitnych specjalistów, jeśli są niezbędne w dalszym leczeniu.

• Odszkodowanie z tytułu utraconego dochodu.

Sprawca szkody jest zobligowany do pokrycia wszelkich strat spowodowanych wypadkiem oraz utraconych korzyści majątkowych ( odpowiednio udokumentowanych - zaświadczenie z Urzędu Skarbowego – deklaracja podatkowa, Umowy o pracę, kontrakty, itp.). Do zasadnego zgłoszenia roszczenia koniecznym jest udokumentowanie częściowej niezdolności do pracy oraz udokumentowany spadek dochodu. Odszkodowanie z tytułu utraconego dochodu posiada przede wszystkim charakter wyrównawczy i nie jest podstawą utrzymania bytowego poszkodowanego.

• Renta z tytułu zwiększonych potrzeb ( art. 444§ 2 K.C. )

Poszkodowany na podstawie przepisów prawa może ubiegać się o krótkotrwałe naprawienie szkody w postaci renty na zwiększone potrzeby, jakimi są : opieka medyczna, sprzęt rehabilitacyjny ,amortyzacja tego sprzętu, niezbędne leki. Konieczną podstawą do ubiegania się i przyznania jest zaświadczenie lekarskie, które to odpowiednio precyzuje długość rehabilitacji oraz opiekę medyczną.

• Zadośćuczynienie ( art. 445 § 1 K.C.)

Zadośćuczynienie jest bardzo szczególną formą świadczenia, gdyż w odróżnieniu od odszkodowania , które to ma na celu naprawienie szkód materialnych i wymiernych, zapewnia pokrycie strat tzw. „ trudnych do określenia”- ból, cierpienie fizyczne i psychiczne. Zadośćuczynienie nie ma schematycznego procesu przyznawania środków finansowych, gdyż ma na nie wpływ bardzo wiele czynników z życia poszkodowanego. Bierze się przede wszystkim pod uwagę: doznane w wyniku wypadku obrażenia ciała, okres leczenia, sposób przebiegu leczenia, okres rehabilitacji oraz dalsze konsekwencje wypadku w przyszłości.

Jeżeli natomiast w wyniku uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia nastąpi śmierć poszkodowanego będziemy mieć prawo do dochodzenia roszczeń w oparciu o treść art. 446 k.c.

Zgodnie z wyżej przywołaną regulacją istnieje prawo do zwrotu:

• kosztów leczenia i pogrzebu temu, kto je poniósł
  oraz do:
• renty
• jednorazowego odszkodowania
• zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę.

Prawo do skorzystania z powyższych roszczeń warunkuje śmierć poszkodowanego i to na skutek doznanego uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia. Natomiast bez znaczenia jest dla zastosowania art. 446 k.c., w jakim czasie po zdarzeniu, o którym mowa, nastąpiła śmierć poszkodowanego. Musi jednak istnieć związek przyczynowy między zdarzeniem a śmiercią.